تبادل با ما

نام: حسن پدر و مادر: امام هادى و سليل شهرت: عسكرى كنيه: ابو محمّد زمان و محلّ تولّد: هشتم ربيع الثّانى يا 24ربيع الاول سال 232 ه. ق در مدينه. زمان و محلّ شهادت: هشتم ربيع الاول سال 260 ه. ق به دسيسه معتمد )چهاردهمين خليفه عبّاسى( در شهر سامره، در سنّ 28 سالگى به شهادت رسيد.
مرقد شريف: سامراء، واقع در عراق.
دوران زندگى: در دو بخش:
1 - قبل از امامت (22 سال) از 232تا254 ه. ق.
2 - دوران امامت (6 سال) از 254 تا 260 ه. ق.
آن حضرت، همواره تحت نظر و در زندان طاغوتهاى عصر خود بود، سرانجام با زهر جفا به شهادت رسيد.
ميلاد فرخنده در روز هشتم ربيع الثانى - ويا 24 ربيع الاوّل 232 هجرى و در مدينةالرسول خانه شريف امام هادى عليه السلام به پيشواز دوّمين فرزندش از بانوئى دانا و پارسا كه او را حديث يا سليل مى خواندند، رفت.(1)
تا سال 243 ه در مدينه ماند زيرا چنين به نظر مى رسد كه پس از اين سال همراه با پدر بزرگوار خويش به پايتخت خلافت عبّاسى يعنى شهرسُرّمن رأى منتقل شد و در آنجا با پدر خود در منطقه اى به نام عسكرمسكن گزيد و بر همين اساس ملقب به عسكرى شد.
علاوه بر اين لقب، آن حضرت را به القاب ديگرى نيز مى خواندند كه عبارتند از:
صامت، هادى، رفيق، زكى، نقى.
اين القاب خودمنعكس كننده خصلتهاى پسنديده اى هستند كه در طول زندگى آن حضرت براى مردم ظاهر شد.
كنيه او "ابو محمّد" بود و عامه مردم آن حضرت وپدر و جد او را ملقب به ابن الرضا مى كردند.(2)
امام حسن عسكرى عليه السلام برادرى داشت از خودش بزرگ تر كه او رامحمّد مى خواندند.
اين محمّد مردى بزرگ و والامقام بود چنانكه چشمان شيعيان بدو به عنوان جانشين پدرش دوخته شده بود.
زيرا وى بزرگ ترين فرزند امام هادى بود امّا حضرت هادى به ياران وخواص اشاره مى كرد كه امام بعد از وى امام حسن خواهد بود. (کل مطلب در ادامه مطلب)؛منبع:تبیان

ولادت سراسر سعادت هفتمین اختر تابناک امامت و ولایت بر تمام مسلمین جهان و بخصوص شیعیان حضرتش مبارک باد

امام موسی کاظم (ع) فرزند امام جعفر صادق (ع) سومین و یا چهارمین فرزند امام صادق (ع) است. امام صادق (ع) بعد از تولد امام موسی کاظم چنانکه در شرح المحاسن آمده است، به مناسبت ولادت با سعادت فرزندش سه روز به مردم میهمانی و ولیمه داد. مادر ۀن حضرت اندلسی بود و حمیده نام داشت و زنی با تقوا و پارسا و پاکدامن بود.

گزیده ای از زندگی امام بزرگوار به شرح زیر می باشد:

مقام: امام هفتم؛؛؛ نام: موسی(ع)؛؛؛ لقب: کاظم؛؛؛ نام پدر: جعفر (ع)؛؛؛ نام مادر:حمیده خاتون؛؛؛ تاریخ ولادت: 7 ماه صفر؛؛؛ مدت امامت: 35 سال؛؛؛ مدت عمر: 55 سال؛؛؛ تاریخ شهادت: 25 ماه رجب؛؛؛ محل دفن: کاظمین.

**سر ارادت نمودم به پای موسی ابن جعفر .... قسم به جان رضایش بکوش بهر رضایش... رضای حق را بجو در رضای موسی ابن جعفر... ز دیدگان اشک ریزد نوای العفو خیزد دل سحر از طنین نوای موسی ابن جعفر...یا موسی بن جعفر یا باب الحوائج... خدا گواهی ز دردم چه میشه دفن گردم به دامن تربت با صفای موسی بن جعفر... به گریه بسته گلویم کجا روم با که گویم که خون روان شد به زندان به پای موسی بن جعفر**

حالا شب ولادت آقاست بیشتر از این از درد دل آقا نمی گم... التماس دعا

ولادت سراسر سعادت پنجمین اختر تابناک امامت و ولایت بر تمام عالم مبارک باد

«گزیده ای از حیات امام باقر (ع)»

نام: محمد بن علی؛؛؛ نام پدر: امام سجاد (ع) ؛؛؛ نام مادر:فاطمه، دختر امام حسن مجتبی؛؛؛ شهرت: باقر؛؛؛ کنیه: ابو جعفر ؛؛؛ محل تولد:مدینه منوره؛؛؛ زمان تولد: سوم رجب سال 57 هجری؛؛؛ مزار آن امام:قبرستان بقیع در مدینه؛؛؛ مدت امامت: بیست سال؛؛؛ تعداد همسران: دو همسر و تعدادی کنیز؛؛؛ تعداد فرزندان: هفت فرزند.

سیره ایشان آمیزه های فراوانی به همراه دارد همین طور علم آن حضرت و حکایت های زیادی از ایشان منقول است.

کلمات قصار آن حضرت:

ای کسی که جوینده بهشت می باشی.ولی بر اسبی کند رو سوار شده و با همتی سست در حال حرکت هستی، وای بر تو نمی دانی که چه شتابان بسوی دوزخ گام بر می داری.

نصایح مرا به گوش جان بشنوید و آنرا بکار ببندید.اگر کسی تو را ستایش نمود برخود غره مشو و اگر تو را نکوهش نمودند باز هم ناراحت نباش.

چرا که نه به ستایش اینان می توان دل بست و نه به نکوهش ایشان، باید اندوهی به دل راه داد. اگر مورد ستم قرار گرفتی، تو به دیگران ظلم نکن. اگر به تو خیانت نمودند تو به دیگران خیانت ننما. هر گاه همه عالم تو را نکوهش کردند، اگر شیعه ما باشی اندوهی به دل خویش راه مده و اگر همه دنیا به نیکی از تو سخن بگویند ولی تو از دشمنان ما باشی، برایت سودی ندارد و در اعماق جهنم خواهی بود.

« اگر از قرآن جدا شدید و از خدا دور مانده اید با قرآن باشید تا رستگار شوید که این بهترین عمل است. هیچ فضیلتی بالاتر از جهاد در راه خداوند نمی باشد و هیچ گناهی از آن گناه بزرگتر نمی باشد که هر کار خلافی را کوچک بشماری و اهمیتی بر آن قائل نشوی.»

کل مطلب در ادامه مطلب

دهمین اختر تابناک امامت و ولایت

مقام: امام دهم ،،،،،، نام: علی (ع) ،،،،،، لقب: هادی ،،،،،، نام پدر: محمد(ع) ،،،،،، نام مادر: سمانه علیها السلام ،،،،،،تاریخ ولادت: 15 ذی الحجه 212 هجری ،،،،،، مدت امامت: 33 سال ،،،،،،مدت عمر: 42 سال ،،،،،، تاریخ شهادت:3 ماه رجب ،،،،،، محل دفن:سامراء

سخنان امام علی النقی (ع) در مقابل متوکل عباسی

ظالمان بر قله کوه ها ماندند و مردان گردن کلفت از آن ها نگهبانی نمودند و این قله ها چه سودی به آن ها رساند.

ستمگران و پس از عزتی که داشتند از برج و باروری خود به زیر کشانده شدند و به گودالی در افتادند و چه افتادن بدی.

-    فریادی آنان را پس از به خاک سپرده شدن ندا داد که کو آ خاندان و صندلی ها و زیورها؟

-    کجاست آن چهره هایی که بر افروخته بود غرق نعمت که بر زیر دستان شان تحکم می کردند.

-    قبر ها به زبان آمده و در پاسخ این پرسش گفتند که اینک بر چهره ها کرم ها در رفت و آمدند.

-    چه بلند زمانی که خوردند و آشامیدند ولی اینک خود پس از آن همه خوردن توسط کرم ها خورده شدند.

-    و چقدر خانه و کاخ، برای خویش ساختند تا آنان را پاس دارد ولی اینک خانه ها و خاندان را رها کرده و به آن دیار رفتند.

-    چه مدت که اموالی را گرد آوردند و ذخیره کردند ولی اینک آن ها را برای دشمنان بجای گذاردند و رفتند.

-    خانه های شان و کاخ های شان به ویران مبدل شد و ساکنان آنها به گور سپرده شدند.

اسم مبارك آن بزرگوار محمد، و لقب مشهور او باقر است كه حضرت رسول (ع) آن حضرت را طي رواياتي به اين لقب ملقّب فرمود. كنية مشهور آن حضرت، ابي جعفر و عمر مبارك ايشان مثل عمر پدر بزرگوار و جد بزرگوارشان حسين (ع) پنجاه و هفت سال بود. در اول رجب المرجب سال پنجاه و هفت ه. ق. متولد شد و در سال 114 از هجرت به دست ابراهيم بن وليد و به دستور هشام بن عبدالملك مسموم و شهيد گرديد. سه ساله بود كه حماسة كربلا واقع شد و آن بزرگوار كربلا را مشاهده فرمود. بعد از حماسة كربلا سي و چهار سال با پدر بزرگوار خود، زندگي پر تلاطمي را پشت سر نهاد. مدّت امامت آن حضرت تقريباً نوزده سال بود.

شهادت امام باقر (عليه السلام)
اين واقعيتي است که خاندان پيامبر(صلي الله عليه وآله) رادر روزسقيفه کشتند وقتل ومسموميت آنهارا رد طول تاريخ ازآن زمان رقم زدند واين مسأله اي است که حضرات معصومين (عليهم السلام) درگفته ها واظهار نظرهاي خود بارها ازآن سخن گفته اند.
وبدين سان امام باقر(عليهم السلام) ودرپي او امام صادق(عليهم السلام) وديگران درصف وخطي قراردارند که فرجام شان شهادت است واين مسأله اي است که ازخود آنها نقل شده :
مامِنَّا اِلاَّ مَسمُومُ اَومَقتولُ «هيچک ازماامامان نسيت، جزآنکه مسموم ويامقتول است.» ...
دفن ومزار
...امام باقر(عليهم السلام)ازدنيارفت وخبرمشهور اين واقعه در7ذي الحجه سال 114اتفاق افتاد اگر چه اسناد ديگري هم دراين زمينه وجود دارد .تشييع آبرومندانه اي ازاو بعمل آمد وامام صادق(عليهم السلام)برجنازه پدر نمازگزارد واورا دربقيع ، درجوار پدربزرگوارش دفن کردند ومزار اوزيارتگاه است. ...

السلام علیک یا جواد الائمه

نام: محمد.
كنيه: ابو جعفر ثانى.
القاب: تقى، جواد، مرتضى منتجب، مختار، قانع و عالِم.
منصب: معصوم يازدهم و امام نهم شيعيان.
تاريخ ولادت: نوزدهم ماه مبارك رمضان سال 195 هجرى.
همچنين هفدهم و پانزدهم ماه رمضان نيز نقل شده است؛ اما مشهور بين شيعيان، دهم رجب سال 195 هجرى مى‏باشد. در دعاى ناحيه مقدسه نيز آمده است: «اللَّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُكَ بِالْمَوْلُودَيْنِ فى‏ رَجَبٍ، مُحَمَّدِ بْنِ عَلىٍّ الثَّانى وَابْنِهِ عَلىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ المُنْتَجَبِ»(1).
محل تولد: مدينه مشرفه، در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى).
نسب پدرى: امام رضا، على بن موسى بن جعفر بن محمدبن على بن حسين بن على بن ابى‏طالب(ع).
نام مادر: سبيكه، يا سكينه مرسيه و يا درّه كه حضرت رضا(ع) او را خيزران ناميد.
وى از اهالى «نوبه» و از خاندان ماريه قبطيه، مادر ابراهيم، پسر پيامبر اكرم (ص) و از زنان بزرگوار زمان خويش بود.
مدت امامت: از زمان شهادت امام رضا (ع)، در آخر ماه صفر سال 203 هجرى تا ذى قعده سال 220 هجرى، به مدت شانزده سال و نه ماه.
تاريخ و سبب شهادت: آخر ذى قعده سال 220 هجرى، در سن 25 سالگى، به وسيله زهرى كه همسرش، ام الفضل، دختر مأمون به تحريك برادرش، جعفر بن مأمون و عمويش، معتصم عباسى، به آن حضرت خورانيد.
محل دفن: مقابر قريش بغداد، در جوار قبر شريف جدش، امام موسى كاظم(ع) كه هم اكنون به كاظمين معروف است.
همسران: 1. سمانه مغربيه. 2. ام الفضل، دختر مأمون. 3. زنى از خاندان عمّار ياسر.
فرزندان: 1. ابوالحسن امام على النّقى (ع). 2. ابو احمد موسى مبرقع. 3. ابو احمد حسين. 4. ابو موسى عمران. 5. فاطمه. 6. خديجه. 7. ام كلثوم. 8. حكيمه.
همچنين گفته شده كه زينب، ام محمد، ميمونه و امامه نيز از فرزندان آن حضرت بوده‏اند.دنباله

«گزیده ای از حیات امام جعفر صادق»

نام آن حضرت:جعفر

نام پدر:امام باقر(ع)

نام مادر:ام فَروه

شهرت:صادق

کنیه:ابو عبد الله

محل تولد:مدینه منوره

زمان تولد:17 ربیع الاول سال 83 هـ.ق

زمان شهادت:25 شوال سال 148 هـ.ق

محل شهادت:مدینه منوره

محل دفن:قبرستان بقیع

سیره حیات:دوران قبل از امامت 31 سال-دوران امامت تا آخر عمر34 سال

همسران آن حضرت:3 نفر

تعداد فرزند:7 نفر- 6پسر و یک دختر

کلمات قصار آن حضرت

از صدق و راستی در زندگی استفاده نمایید و از دروغ و نیرنگ بپرهیزید.در هر ساعتی که می توانید به عبادت مشغول شوید تا از برکات آن بهره مند گردید.

کسانی که سودی بر دیگران نمیرسانند هم چون درختان بی ثمری می باشند که هیچ گونه سودی برای مردم ندارند.

اگر می خواهی به دیدار کسی بروی، به ملاقات انسان های متقی و پرهیزگار برو و از دیدن اشرار دوری کن که آن ها درختان بی حاصل می باشند که برای هیچ کس سودی ندارند.

سپس یارانش را مورد خطاب قرار داد و فرمود:

در زندگی زناشویی اخلاق خوب و نیکو داشته باشید و کبر و غرور نورزید تا بنیان خانواده تان متلاشی نگردد.

اگر کسی در راه برادرش چاهی حفر کند، خود در آن چاه خواهد افتاد.

از درویی و حسد دوری کنید که ریشه فساد و خیانت در آن نهفته است.

بدان و آگاه باش که هرکس در این جهان قسمتی دارد و اگر نتواند به آن راضی شود، اسیر دیگران خواهد شد.

ای فرزندم، اگر کسی به ناموس دیگران چشم بدوزد، هم به ناموس او طمع خواهند ورزید.کسی که با دیگران دشمنی کند، از شمشیر دشمنان خویش نابود می شود....

السلام عليك يا علي النقي(ع)

چند جمله از سخنان گهر بار آن حضرت (ع)

از نيكي بهتر نيكوكار است و بد از شر،عامل آن است.وحشتناك تر از وحشت، وحشت آفرين است.

از حسد بپرهيزيد كه در شما آشكار مي شود و در دشمنتان كار ساز نيست و اگر در زمانه اي بوديد كه آنكه بر شما محرز شده باشد و اگر در زمانهايي بوديد كه ستم بيش از عدل رواج داشت كسي حق ندارد به ديگران خوش بين باشد مگر آنكه مطمئن شده باشد.به متوكل عباسي توصيه فرمودند از كسي كه در تنگاي معيشتي قرار دارد صفا و صميميت مخواه و از آن كس كه بر وي خيانت كرده اي وفا داري مطلب و از كسي كه بد بين شده اي انتظار خير خواهي نداشته باش كه دل ديگران براي تو هم چون دل براي آنهاست.هر كس عشق و محبت و نظر خود را در اختيارت گذارد تو نيز فرما نبرداري ات را از آن او ساز و از مشركي كه به خود رحم نمي كند در امان مباش و هر كس از خويش راضي گرديد خشمگينان بر او فزوني مي گيرند.در دنيا با پول و مال و در آخرت با كار خود ما را ياري دهيد.

هر كس از آفريدگار اطاعت كند،از خشم آفريده ها باكي ندارد و هر كس از مكر خداوندي خود را در امان پنداشت تا آنگاه كه قضا و قدر الهي و فرمان  و مشيت حتمي الا جراي او بر وي  جاري شود از آن در امان نخواهد بود و هر كس نسبت به خداوند هيچ شك و ترديدي نداشت مصيبت ها و رنج هاي دنيا بر وي آسان است و قابل تحمل  مي گردند.سپاسگزار با سپاس نعمتي كه موجب سپاس شده است خوشبخت تر است،بخاطر بردباريش از ستمكاري اش بگذارند،و فرد محق ولي نادان ممكن است با ناداني خود،حق خويشتن را پايمال گرداند.......

از سخنان گوهر بار وشكافنده دانش ها حضرت امام محمد باقر(ع)

السلام عليك يا جوادالائمه (ع)   

السلام عليك يا علي بن موسي الرضا المرتضي عليه السلام